11.07.2015

Durum Değerlendirmesi..

Biraz karışığım şu sıralar. Aklımda tonla düşünce var. Hiç birini gerçekleştiremediğim hayallerim çok yer kaplıyor zihnimde. Bir ara boşaltmam lazım onu da. Hala yalnız kovboy modunda takılıyorum, belki de o mod takılı kaldı bende bilmiyorum. Bir ümit yaşıyorum işte, sessizce. Bütün şiirlerim bütün yazılarım yarım kalmış gibi hissediyorum. Belki birileri okuyor ama boşluğa yazıyorum hep, gidipte dönmeyenlere yazıyorum..

Keşkeler kemiriyor beynimi, pişmanlıklar daha da yükleniyor. Nasıl bu hale geldim, geldik. Çok değil 10 sene evvelinde bazı şeyleri hayal edebiliyordum, zihnim tertemizdi. Ama şimdi milyon tane tokat yemiş vaziyette köşemde siniyorum. Nasıl bu kadar korkaklaştım? Yeni bir yüz görmek istemiyorum artık. Yeni yüz mezarlığı gibiyim zira. Çoğu tanıdığım beni çöpe attı, bazıları karşılıklı oldu. Nasıl bitecek hikayem en çok merak ettiğim de bu. Hayat mı beni öldürecek ben mi kendimi?


Bu blogda yazılanları okuyan insanlar çok sabırlı. Zira kendimi çok tekrar ediyorum yine de okuyorlar. Hep bir düşüş hep bir melankoli ile ilgili yazılar çıkıyor elimden. Ben olsaydım sıkılır okumazdım. Bir kere paramparça olunca toparlanamıyorsun bu işin gerçeği. Yoksa inatçı biriyim aslında kolay kolay yenilgiyi kabul etmem, üzerine giderim. Ama hayat öyle bir vurdu ki felç kaldım. Kalkamadım bir daha..

Aşk'a gelince aşk'ı çoktan kaçırmışım ben, En güzel yerinde sustum aşkın. Bir daha da konuşamadım. Ne oldum dememeli ne olacağım demeli sözü hayatımı özetliyor. Çok yükseklere çıktım. İnanılmaz güzel anlarım oldu ama koruyamadım işte. Artık kuyunun en derininden gökyüzünü seyrediyorum. Kimse bulup kurtaramayacak beni ve orada çürüyüp gideceğim..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

İstediğiniz biçimde eleştiride bulunabilirsiniz. Her insan gibi hatalarım olabilir mutlaka..