10.05.2015

Kefaret..

Çoğunlukla düşünüyorum geceleri, yatmadan önce bir sigara yakıp geçmişimi düşünüyorum. Neler yapmıştım, neler yarım kalmıştı, gözlerimin önüne getiriyorum. Çok yanlışlarım olduğunu biliyorum. Olmayacak hatalar yaptığımı da. Buradaki yazılarımı silmeseydim onlar çok açıklayıcı olurdu ne derin pişmanlık duyduğumu. Neden yazmaya başladığımı anlatırdı o yazılar. Aslında sadece bir sevgili kaybettiğim yüzünden yazmıyorum. O kadar basit değil. Benim hayatım biraz dağınıktı, toparlayamamıştım bir türlü. Birbiri içine geçmişti sıkıntılar bu yüzden yazıyorum. Biraz rahatlama adına, geçmişi biraz olsun telafi etmek adına ve kırdığım şahsiyetlerden özür dileme adına yazıyorum..

Bu bloğu okuyan gizli bir kesim var, kendilerini göstermemeyi seviyorlar. Belki içlerinde eskiden tanıdığım insanlar vardır. İçlerinde kırdığım biri varsa pişmanlığımı anlasın lütfen. Gençtim hovardaydım, her şeyi yapmak istiyordum. Ergenlik işte çok kalp kırdım bu uğurda. Onlardan bu yazımda özür diliyorum. Sadece ruhumu arıtmak istiyorum artık, çer çöp doldu ruhum. Biraz rahatlıyorum böyle yazdıkça..

Kayıplarım büyüktü çok şey kaybettim öyle böyle değil. Gerek madden gerek manen. Özellikle manen gençliğimi harcadım mesela. Yapmak istediğim önemli şeyleri başaramadım. Daha önceki yazılarımda bahsetmiştim "epic fail" bir durumdu benimkisi. Herkesin kolaylıkla aştığı yerleri ben aşamıyordum. Çok kolay kaybediyordum bir kere. Bir sözle bir çok şey kaybettim, ne kadar arasamda bulamayacağım sanırım..

Fakat yeterince acı çektiğimi düşünüyorum. 7-8 senedir hastalıklar boğuştum ruhen gitgellerim oldu. Artık yeni bir sayfa açma zamanıdır. Bu sayfada eski yazılarım yok. Hastayken bir ton girdi eklemiştim buraya. Sadece yazıyordum o zamanlar ama kapmıştım hastalığı. Zira iki kere tımarhane deneyimim oldu, gerçekten zordu bu dönemeçler. Velhasıl hala yaşıyorum, benim durumumda olan bir çok kişi intihar ediyor, psikolojik bunalım, depresyon, şizofreni veya manik bir ton insan var hastanelerde ve iyileşmeden ya da imza atarak çıkarmıyorlar. Hepimizin kendine zararı var. Ben çok kendime zarar verdim bu konuda. Yaşattıklarımın kefaretini ödediğimi düşünüyorum artık...

Bu yüzden geçmişi saklıyorum içimde. An an, saniye saniye kaydettim her detayı. Geceleri bunları düşünerek uyuyorum. Artık bir şeyler değişmeli hayatımda. Zira çok şey gördüm yaşadım. Ömrümün üçte birine çok şey sıkıştırdım. Artık değişmeliyim ve yeni yollar, yeni yüzler keşfetmeliyim. Çünkü acıyla kederle yaşanmıyor cidden. Takmayacağım artık kafama bazı şeyleri. Unutmak bir çözüm gibi duruyor. Umarım unuturum bana acı veren olayları veya sadece tebessümle hatırlarım..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

İstediğiniz biçimde eleştiride bulunabilirsiniz. Her insan gibi hatalarım olabilir mutlaka..