6.04.2015

Nisan Sayıklamaları..


Yine bugün perdeler kapalı, ışıksız bir odada köşeme geçiyorum kül tablamı alıp. Oturup yakıyorum bir sigara, "hiç" olduğum günü düşünüyorum, pişmanlıklarımı ve ayıplarımı. Seven insan yapmayacağı şeyler yaptım belki de. Çok kolay da vazgeçmemiştim ama hep bir aracıyla kontak kurmuştum. Bire bir konuşmalarımızda dökememiştim içimi hiç bir zaman. Sigara'dan son bir fırt alıp, basıp yakmıştım o hayali.

Artık hiç'tim. Ne yapsamda ne kadar çabalasamda damgayı vurmuştum kalbime. Sen hiçsin ve hiç bir zaman varolamayacaksın. Zira çok onore edilmiş herkesin tatmak isteyeceği aşkı, sen çöpe dökmüştün. Ne denilebilir ki sadece kendini zehirlemene devam edebilirsin hiç bitmeyen sigaranla. Düşünürsün onu düşünürsün geçmişini.. Bir kere yakaladıysa kulağından bırakmıyor geçmiş seni hayatın boyunca. Tertemiz bir sayfa açamıyorsun romanlardaki gibi. Başka bir aşk paklar bilinmez ama uzun bir süre kullanamayacağımı biliyorum kalbimi...



Hayat zordu daha zorlaştı ve bölüm canavarı zamandı. Onu düşünürek yaşlandım 20'li yaşlarımı normal bir şekilde geçirmedim. Tımarhane'ye yattım iki kez. 21 ve 23 olarak 44 gün çırpındım, kendi kendime işkence ettim. Çok ağır ilaçlar sayesinde kilo aldım. Ama bunlar bile beni terkettiğin gün ki kadar ağır değildi. Yenilmeye alışmıştım artık işin kötüsü. Bir şeye başlarken bitiremeyeceğimi anlardım. O yüzden yalnızım ya... Başka bir hayali öldürmeme adına yalnızım. Çünkü biliyorum ki birine kalbimi açarsam bu ilgisizliğim sayesinde ona da hayatı zehir edebilirim. Zamanından çalarım yani ömründen. Tek başına yaşayıp tek başına ölmek gibi bir gidişatım var...

Ben yine her zamanki gibi siyah, ışıksız odamdaki köşeme oturup sigaralarımı saydırıacağım bitene kadar. Bitmeyecek elbette çünkü keyif aldığın bir şey biter. Ben keyif almıyorum ya bitmez. Çıkan o dumanla adını yazarım yine ve kalbime basarak söndürürüm..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder