20.07.2013

Bugün Yine Seni Özledim

Sensizlik ağırdı en büyük kaybedişimdi her zaman kazandığım hayatımda. Sensizlik bir tiryakinin sigara bulamayıp izmarit içmesinden bile zor inan bana. O kadar yad ettim ki gökyüzüne adını, inat ettin gelmedin canın sağolsun yine de. Konuştuğumuz anlar bile beni mutlu etti, umutlu durdum. Evet itiraf ediyorum yıktın beni her anlamıyla. Ama sevdiğini sandığımdan bekledim, ziyanı yok sensizliği de öğretti bana nankör hayat, kısa hayat..

Ölümsüzlük yok hiç bir aşkta. İster miydim ki ölümsüz olmak bırak ölümsüzlüğü bir kere görsem bile yeterdi. Hatta ölürdüm bile. Yaşadığın şehre gelmeyi çok istedim, gelicem, gelicem, gelicem. Ama korkumla yüzleşemedim.. Beni yüzyüze terslersen şu sönük yaşamım daha da kararabilirdi. Eskiden sen bana bakamazdın ya görsem, görsem diyorum. Bende sana bakamazdım ki yokluğun o meşhur silüetin hafızamda olduğundan hep rüyalarımdasın zaten. Gitmek bilmeyen bir misafir gibisin hiç bir zaman kovamadım mecramdan seni. Bu yüzden acıtıyor. Izdıraplarla beni hayatından çıkardın bense ızdıraplarla seni hayatımdan çıkaramıyorum. Bu kadar yıl geçmesine rağmen taşıdığım ağırlık hafiflemedi. Hep üzerine bir kiremit koyuyorum sevdanın. Terketmiş, olmayan seni seviyorum hala..

İnadım beni öldürecek biliyorum. Zaten o öldürmese sigara öldürecek, ölmeyecek miyiz günün birinde. Sana söyleyemediğim o kadar şey var ki. seni sevdiğimi bil, onları bilme. Korkuyorum senden, bakışın artık titrek değildir delip geçebilir beni..

Özlemek işte bu "korktuğun kadını inatla gelmeyeceğini bile bile beklemek". Daha doğrusu geçen süreçlerle kendine çektiğin ölümü bekliyorsun. Acaba ne zaman?

Bezdim demeyeyim de yavaş yavaş yılıyorum galiba. Kazandın hayat...

Tebrikler..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder