20.07.2013

Bugün Yine Seni Özledim

Sensizlik ağırdı en büyük kaybedişimdi her zaman kazandığım hayatımda. Sensizlik bir tiryakinin sigara bulamayıp izmarit içmesinden bile zor inan bana. O kadar yad ettim ki gökyüzüne adını, inat ettin gelmedin canın sağolsun yine de. Konuştuğumuz anlar bile beni mutlu etti, umutlu durdum. Evet itiraf ediyorum yıktın beni her anlamıyla. Ama sevdiğini sandığımdan bekledim, ziyanı yok sensizliği de öğretti bana nankör hayat, kısa hayat..

Ölümsüzlük yok hiç bir aşkta. İster miydim ki ölümsüz olmak bırak ölümsüzlüğü bir kere görsem bile yeterdi. Hatta ölürdüm bile. Yaşadığın şehre gelmeyi çok istedim, gelicem, gelicem, gelicem. Ama korkumla yüzleşemedim.. Beni yüzyüze terslersen şu sönük yaşamım daha da kararabilirdi. Eskiden sen bana bakamazdın ya görsem, görsem diyorum. Bende sana bakamazdım ki yokluğun o meşhur silüetin hafızamda olduğundan hep rüyalarımdasın zaten. Gitmek bilmeyen bir misafir gibisin hiç bir zaman kovamadım mecramdan seni. Bu yüzden acıtıyor. Izdıraplarla beni hayatından çıkardın bense ızdıraplarla seni hayatımdan çıkaramıyorum. Bu kadar yıl geçmesine rağmen taşıdığım ağırlık hafiflemedi. Hep üzerine bir kiremit koyuyorum sevdanın. Terketmiş, olmayan seni seviyorum hala..

5.07.2013

Hayat Güzeldi Hani..


Sen...
Ah sen
İliklerime kadar ıslatan yağmur
Kemiklerimi sıyırırcasına yıkayan sen
Yoksun artık
Toprağım hasatsız..
Güneşim bulutsuz..
Senin yokluğun kadar yakıyor

Keşke olsan..
Keşke bir defa daha sarılsam
Olmadı uzaktan bir kere selamlaşsak
Razıyım sadece görmeye bile
Sadece görüp ölmeye bile..

4.07.2013

İnfaz Ne Zaman?



Yaşamı iyi değerlendirmek gerek özellikle kartlaşmadan önce. Zaman öyle bir mekanizma ki işleyişine engel olunamıyor. Kocaman bir saat kulesi olsa çarkların arasına bir kaç tane demir çubuk atıp durdurabilirsin ama saat dursa bile zaman işler ne kötü..

Bilmediğim masallar var hala yaşamadığım acılar var. En kötüsünü yaşamadım henüz (babamın olası ölümü) ama bir kaç hazırlığım oldu. Zaman ilerledikçe yaklaşıyor tedirginliğim şu an bunları yazarken bile cepten yiyiyorum aslında. Çünkü yazdıklarım, yazdığım daha doğrusu hissettiğim gibi anlaşılmayacak. Veda notumu taslaklara attım bir gün gerçekleştireceğim sanırım. Hem fazla ihtişama ya da ortalığı velveleye vermeye lüzum yok. Hala bir planım yok, kaçış yok kaderden. Kaderci biri olmadığımı bilir beni eskiden tanıyanlar. Ancak her çöküş nasıl denir bir çentik atıyor umursamazlığına ve umursayıp yokolmaya zorluyor o çentikler seni...

Zor..

Düşümüyorum geleceği sonu belli olan ama aradaki yaşanmışlık ne olacak onu. Belki sokaklara düşebilirim, ölüm bir kurtuluş olabilir. Ama öleceğim yok şu sıralar. Belki de kaderin bu kadar keskin olacağını kimse tahmin edemiyor. Yaşatıyor seni sınavda bu hayat. Limitlerini zorluyor ve işin kötüsü öldürmüyor. Ölüp kurtulmak çözüm değil diyenler olabilir. Ancak gidip gelen yok nereden bilebiliriz ki ölümün yaşamdan daha kolay olup olmadığını..

Sokak çocuklarını düşünüyorum, ayyaşları, keşleri, tinercileri. Onlar mı istemişti bu yaşamı "hayır" Şimdi ki anı iyi değerlendirmeli ve geçmişten ders çıkararak yaşamalı. Ancak hayatın fiskesi çok ağır. Kim benim yaşam standartlarım garanti diyebilir ki. Hep zevki sefa süremiyorsun ki. Her insan dibi görür ona inanırım. Ben dibe yaklaştım ancak henüz görmedim. Daha kötüsü elbette vardır.

1.07.2013

Bilinmeyen

Hayat geçiyor hızlıca "veda"larla
Yetmiyor uğraşıp duruyoruz olasılıklarla..
Tükenmiş artık çoğumuz "yalan"larla
Bilinmeyen çok şey var ama yaşıyoruz hala..