17.06.2013

Sorgula(ma), Üzül(me), Yaşa(ma)


Bu hayatta niye hep neden ararsın, neden
Boşvermeyi bil bırak, olacağı varmış zaten
Şu iki günlük macerayı yaşa
Hepimiz girecekken tabuta, sorgulaman hata.

Tek sen mi acı çektin bu kazanda
Ya da yarıda kesilen her film miydi sinema?
Anlamak, kabullenmek ve yenilmek
Zor tamam ama kendine gelmen gerek

O yüzden çocukluğunu özlersin
O masumluğu pervasızlığı bilirsin
İnan ki o tren artık dönmeyecek
Velev ki döndü eskisi gibi sevmeyecek



Sıkıntıların var ve ümitsiz düşüncelerin
O karamsarlık değil mi içine eden hayallerin
İyi ki sonsuz değil şu nankör hayat
Ve onun asimile eden insanları..

Şu an kazanıyorsun belki, tadını çıkar
Lakin alıştırma kendini, yoksa kötü yıkar
Dediğim gibi neden arama, yorulursun
Aradıkça o nedenlerin arasında boğulursun..

26.01.2013

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder