30.05.2013

İnsan


Sevilmeyi bilmeden sevemiyormuş
Susmayı bilmeden konuşamıyormuş
Düşmeyi bilmeden kalkamıyormuş
Yürümeyi bilmeden koşamıyormuş
Açlığı bilmeden doyamıyormuş
Üzüntüyü bilmeden sevinemiyormuş
Terkedilmeyi bilmeden terkedemiyormuş.
Esareti bilmeden özgürleşemiyormuş
Cahilliği bilmeden öğrenemiyormuş..

Kısaca beden ölse bile ruhu yaşayabiliyormuş, umutla, güvenle..

Renkler Bile Taraf


Beyaz'sın söylemeye gerek yok
Yeşil'sin her canlıyla dost ve tok
Mavi'sin sıcaksın-soğuksun, dünyadan
Kızıl'sın hayatsın; akıtmadan, yakmadan..

Gri'sin ortadasın ama sıkıcı ki
Siyah'sın saklanan kendi ce(he)nnetindeki
Mor'sun sille yemişsin, kabullenmişsin
Sarı'sın çamurda bile..parlamışsın..

Işık nasıl vurduysa o renksin..
Bazen galipsin bazen yeniksin
Akla karayı seçme, diğer renklerde can
O zaman hayat verir sana..heyecan...

Sıfırdan..

Dinlenme sürecinde bütün yazılarımı sildim, bazı şeyleri değiştirmeye başladım. Blog yazılarım artık karamsar olmayacak. Artık biraz daha iyi hissediyorum kendimi. İstanbul'un havası çok yıprattı beni aç kapa, aç kapa zor anlar yaşattı ama yaz geldi artık.

Sonbahar ve kış iptal..

Başlayayım yeniden yazmaya. Bu sefer keyif aldırmaya çalışacağım okuyanlara..